เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 139 - เฉินรั่วซือแทบคลั่ง
จี้เหอเซียนกำลังจะก้าวไปขุดน้องชายออกมา แต่เพิ่งจะขยับตัวได้ก้าวเดียวก็ถูกท่านน้าดึงหูเอาไว้
"โอ๊ยๆ เฉินรั่วซือ ท่านทำอะไรเนี่ย ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ เสี่ยวเซวียนถูกฝังอยู่ข้างในแล้ว"
เมื่อนึกขึ้นได้ว่าหลานชายคนเล็กสำคัญกว่า เฉินรั่วซือก็รีบปล่อยมือจากจี้เหอเซียน แต่ก็ยังไม่วายขบเขี้ยวเคี้ยวฟันขู่จี้เหอเซียน
"จี้เหอเซียน นายจำคำพูดของนายเมื่อกี้ไว้ให้ดีนะ ถ้าช่วยเสี่ยวเซวียนออกมาแล้ว นายจงภาวนาให้แหวนมิติพวกนั้นไม่ถูกทำลาย ไม่อย่างนั้นนายต้องชดใช้ให้ฉันทั้งหมด"
"ได้ๆ ผมจะชดใช้ให้ ผมไปช่วยเสี่ยวเซวียนก่อนนะ"
พูดจบจี้เหอเซียนก็วิ่งไปที่กองซากปรักหักพังอย่างรวดเร็ว เขาใช้ดาบฟันเศษไม้ชิ้นใหญ่ออกไปสองสามที ไม่นานก็ขุดร่างของจี้เหอเซวียนออกมาได้
เฉินรั่วซือที่ตามมาเห็นดังนั้น ก็เม้มปากด้วยความสงสาร ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ แล้วรีบเดินเข้าไปหา