เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 - เมล็ดต้นชาผลิใบ
หลังจากจัดการเรื่องค่ายกลแผ่นยันต์เรียบร้อย จี้เหอเซียนก็วางใจ
เขาพาน้าหญิงเดินเที่ยวเล่นไปรอบๆ พื้นที่ของตระกูลจี้อย่างช้าๆ สถานที่ส่วนใหญ่พวกเขาไปมาหมดแล้ว มีเพียงบางแห่งที่แม้แต่คนในตระกูลยังแทบไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป ซึ่งเขาก็ไม่ได้พาน้าหญิงเข้าไปเช่นกัน
เดินไปได้สักพัก จี้เหอเซียนก็เริ่มรู้สึกเบื่อ ภูเขาหลายลูกในพื้นที่ของตระกูล เขาเห็นจนชินตามาหลายปีแล้ว มีเพียงน้าหญิงเท่านั้นที่ยังรู้สึกตื่นตาตื่นใจ
สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจพาน้าหญิงกลับไปที่ภูเขาจื่อเยี่ย
ตอนนี้ที่นั่นแทบจะเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขาแล้ว การให้น้าหญิงมาอยู่ที่นี่ด้วยก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร
แถมเธอยังทำอาหารเก่งอีกต่างหาก
ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ตระกูลเฉิน จี้เหอเซียนก็มักจะฝากท้องไว้ที่เธอ เพราะอาหารทั้งหมดเธอเป็นคนลงมือทำเอง
ถือว่าได้แม่ครัวมาฟรีๆ คนหนึ่งเลยนะเนี่ย!
พอลองคิดดูแล้ว จี้เหอเซียนก็รู้สึกว่าคุ้มค่ามากทีเดียว