เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 - คำจริง คำเท็จ
รอจนกระทั่งบ่าวรับใช้นำตัวหวงซวี่รื่อออกไปแล้ว เฉินจ้านซานก็เหลือบมองไปที่เสาตรงมุมห้อง แล้วยิ้มพลางกล่าวว่า
"เอาล่ะ พวกนายสองคนออกมาได้แล้ว"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินรั่วซือและจี้เหอเซียนที่อยู่หลังเสาก็ค่อยๆ เดินอืดอาดออกมา
สำหรับเรื่องที่ถูกจับได้ ทั้งสองคนไม่มีท่าทีประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย ผู้บำเพ็ญเพียรระดับแก่นทองคำสามารถแผ่ขยายสัมผัสวิญญาณออกมาได้ พวกเขาจึงไม่สามารถปิดบังเฉินจ้านซานได้เลย
จี้เหอเซียนรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย อย่างไรเสียการแอบฟังก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าภาคภูมิใจนัก ส่วนเฉินรั่วซือกลับไม่รู้สึกกระดากอายเลยแม้แต่น้อย เรื่องแบบนี้เธอทำเป็นประจำ แถมยังไม่มีใครหน้าไหนจัดการเธอได้ด้วย
"ท่านพ่อ"
"ท่านตา"
เมื่อมองดูลูกสาวที่สงบนิ่งและหลานชายที่ยิ้มเจื่อน เฉินจ้านซานก็มีสีหน้าที่อ่อนโยนขึ้นมาก