เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 - เศษเสี้ยววิถีสวรรค์เปิดใช้งาน
เมื่อได้ยินคำถามอันไร้เดียงสาของหลานชาย จี้เยวี่ยจวี่ก็กุมขมับ แทบอยากจะจับลูกชายมาแขวนคอ แล้วเอารองเท้าฟาดหน้าพลางตะคอกถามว่า:
ปู่ของเจ้าตายหรือยัง เจ้าไม่เคยบอกลูกเลยเหรอ?
แกรู้ไหมว่าแกเกือบจะทำให้ตระกูลจี้ของเราอายุสั้นลงไปเจเนอเรชันนึงโดยไม่รู้ตัว!
‘ความผิดไอ้ลูกบ้าล้วนๆ หลานข้าออกจะฉลาดขนาดนี้ เขาเพิ่งจะหกขวบเองนะ...’
จี้เยวี่ยจวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่า คืนนี้กลางดึกจะต้องลากไอ้ลูกบ้ามาอัดให้ยับ
เขาเองก็กลัวเหมือนกันว่าวันดีคืนดี ตัวเองอาจจะถูกเข้าใจผิดว่าตายไปแล้วแบบงงๆ
จี้เยวี่ยจวี่สูดลมหายใจลึก อุ้มหลานชายขึ้นไปวางบนเตียง แล้วลูบหัวเล็กๆ ของหลานอย่างแผ่วเบา
"ท่านทวดของเจ้าพาปู่ทวดหญิงออกไปท่องเที่ยวยุทธภพทั่วทวีปเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนแล้ว หลายปีมานี้ท่านก็ฝากข่าวคราวผ่านสมาคมการค้ากลับมาทุกปี เมื่อไม่นานมานี้ที่บ้านก็เพิ่งได้รับจดหมายที่พวกท่านส่งมา เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงท่านทวดกับปู่ทวดหญิงหรอก!"
"ตอนนี้หน้าที่สำคัญที่สุดของเจ้าคือ รีบชักนำพลังปราณเข้าสู่ร่างกาย แล้วตั้งใจฝึกฝน รอจนกว่าท่านทวดกับปู่ทวดหญิงกลับมา ก็ทำให้พวกท่านประหลาดใจไปเลย เข้าใจไหม?"