กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 216 เส้นทาง IF ของเสิ่นอิ่นลั่ว (สอง)
ต่อมา…
อาเนี่ยนเริ่มเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อน
เปรียบดั่งแสงแดดอุ่นในฤดูหนาวที่มาเยือนโดยไม่ได้รับเชิญ ค่อย ๆ ส่องประกายให้มุมหนึ่งของโลกอันมืดหม่นไร้แสงตะวันของเขาค่อย ๆ สว่างขึ้นมา
เธอมักจะพาเขาไปที่มุมรกร้างหลังภูเขาของโรงเรียน เพื่อช่วยกันเรียกแมวจรจัดที่ตื่นกลัวเหล่านั้น พร้อมกับแบ่งปันปลาแห้งตัวเล็กที่พกมาให้พวกมันทีละนิด
เขาไม่ชอบแมวและยังรังเกียจว่าสกปรก
ทว่ายามมองดูท่าทางที่เธอนั่งยอง ๆ พูดคุยกับเจ้าพวกตัวเล็กเหล่านั้น กลับรู้สึกราวกับผืนดินใต้ฝ่าเท้ากำลังหยั่งรากลึกจนขยับขาเดินไปไหนไม่ได้
เธอยังมักจะลากเขาไปที่ห้องสมุด ยืนกรานจะสอนวิธีแก้โจทย์คณิตศาสตร์ที่แค่เห็นแวบเดียวเขาก็ปวดหัวแล้วให้ได้