กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 214 บทสรุป (ล่าง)
เวลาผ่านไปทีละวัน ๆ
เดิมทีเสิ่นอิ่นลั่วคิดว่า ลูกสาวได้รับความสุขแล้ว ภารกิจในชีวิตนี้ของเขาก็ถือว่าลุล่วงเช่นกัน
สามารถไปอยู่เป็นเพื่อนอาเนี่ยนได้อย่างสบายใจ
ใครจะรู้ว่าเสิ่นจือหลีราวกับพยาธิในท้องของเขา มองทะลุความคิดของเขาได้ตั้งแต่แวบแรก
วันที่สองหลังจากความคิดนี้ผุดขึ้นมา เธอก็กอดเอกสารกองหนึ่งมาขวางอยู่ที่หน้าประตูห้องหนังสือของเขาตรง ๆ
“พ่อเสิ่น คุณอยากจะโยนภาระแล้วหนีงั้นเหรอ ไม่มีทาง!”
เสิ่นอิ่นลั่วถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน วางปากกาหมึกซึมในมือลง
“ฉันแก่แล้ว ทำไม่ไหวจริง ๆ”
เสิ่นจือหลีหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามของเขา “ทำไม่ไหวก็ต้องทำ!”