กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 208 อ๋อ ที่แท้ก็ชื่ออี้อัน
ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นไปอย่างนุ่มนวลตลอดทาง ก่อนจะหยุดลงที่ชั้นสิบสอง
ห้องทำงานของเฉินซือเหิงอยู่ตรงสุดทางเดิน ประตูแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง มีเสียงสนทนารั่วไหลออกมาจากรอยแยกแคบ ๆ
ฝีเท้าของเสิ่นอิ่นลั่วหยุดลงที่หน้าประตู
“...คุณใจร้อนเกินไปหรือเปล่า แน่ใจนะว่าเสิ่นอิ่นลั่วจะไม่สงสัย?”
นั่นคือเสียงของฟั่นฮวาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและความวิตกกังวลที่ไม่อาจปิดบัง
“จะไม่สงสัย” น้ำเสียงของเฉินซือเหิงยังคงอ่อนโยนและสุขุมเช่นเคย “เขาเชื่อใจผมมาเจ็ดปีแล้ว จะมานึกสงสัยผมกะทันหันเพียงเพราะร่างกายแย่ลงเรื่อย ๆ ได้ยังไง”
“แต่ว่า...”