กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 180 ไม่ต้องขอบคุณ เราเป็นสามีภรรยา
ลมหายใจของเสิ่นอิ่นลั่วติดขัดขึ้นมาทันที
ปารีส
ฤดูใบไม้ผลิปีนั้น
เขานึกขึ้นได้ วันนั้นอาเนี่ยนสวมชุดกระโปรงลายดอก เซ้าซี้อยากให้เขาพาไปดูดอกซากุระที่สวนสาธารณะ
แต่ตอนนั้นเขากำลังหัวหมุนกับคดีควบรวมกิจการข้ามชาติอันยุ่งยาก ในหัวมีแต่ตัวเลขและข้อกำหนดในสัญญาโดยไม่เหลือใจจะสนใจ สุดท้ายจึงแค่เอ่ยปัดส่งเดชไปสองสามคำ แล้วหันหลังกลับไปซุกตัวอยู่ในสงครามการค้าที่ไม่มีควันปืนนั้นต่อ
เขาคิดว่านั่นเป็นเพียงความนึกสนุกอยากพูดขึ้นมาลอย ๆ ของเธอเท่านั้น
ที่แท้เธอกลับไปคนเดียวจริง ๆ
เพียงแต่คนที่กดชัตเตอร์ให้เธอกลับไม่ใช่เขา