เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 176 นอนตอนตีสอง ตื่นตอนแปดโมง
น้ำเสียงจากปลายสายดังขึ้นมากกว่าเดิมเท่าตัว
“แกฝันไปรึไง? คิดจะเอาหุ้นของซีไป๋เนี่ยนะ? หรือแกไม่รู้ว่าเขาคือลูกชายคนโตของฉัน?!”
“ฝันงั้นเหรอ?” น้ำเสียงของเจียงเซี่ยนโจวลอดผ่านโทรศัพท์มือถือมา ฟังดูไร้อารมณ์ แต่กลับทรงพลังยิ่งกว่าความโกรธใด ๆ
“ประธานเจียง ในโลกธุรกิจเรามองที่สินทรัพย์ ไม่ใช่มองที่ชาติกำเนิด”
“ส่วนเจียงซีไป๋…ตอนนี้เขาเป็นสินทรัพย์คุณภาพดีหรือหนี้สินด้อยคุณภาพ คุณรู้ดีกว่าฉัน”
คำพูดนี้เปรียบเสมือนน้ำแข็งหนึ่งถังที่ราดรดลงบนศีรษะอันร้อนรุ่มของเจียงเฉิงเทียนจนได้สติ
เขารู้ดีอยู่แก่ใจ
เจียงซีไป๋ในอดีต ต่อให้ไม่เอาอ่าวแค่ไหน แต่ก็ยังพ่วงชื่อลูกชายคนโตแห่งตระกูลเจียงไว้ เปี่ยมด้วยความฮึกเหิม และเป็นนามบัตรของเขาในวงการชื่อเสียงและผลประโยชน์