กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 144 แล้วเขาเมื่อกี้มัวแต่เล่นละครอะไรอยู่ล่ะเนี่ย?
ผ่านไปสองนาทีเศษ เจียงเซี่ยนโจวถึงค่อยผละริมฝีปากออกจากเสิ่นจือหลีอย่างเชื่องช้า
หน้าผากของเขาชนเข้ากับหน้าผากของเธอ ลมหายใจปั่นป่วน พร้อมกับยื่นมือไปปาดน้ำสตรอว์เบอร์รีที่เปรอะมุมปากของเธอออก
“ยังจะกินอีกไหม?” เขากระซิบถาม
ในใจเสิ่นจือหลี: กิน กิน กิน!
แต่ปากกลับกัดฟันตอบโต้ด้วยความเคียดแค้น: “กินผีอะไรล่ะ ไสหัวไปเลย”
เจียงเซี่ยนโจวหัวเราะเบา ๆ
“ฉันไปทำอาหาร เธออยู่เฉย ๆ ให้เรียบร้อยล่ะ”
เสิ่นจือหลีมุมปากกระตุก: “ฉันก็อยากจะไม่อยู่เฉย ๆ เหมือนกันแหละ นายดูสิว่าฉันมีฝีมือระดับนั้นไหม?”
พูดจบเธอก็ชี้ไปที่โซ่เงินบนข้อเท้าของตัวเอง