กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 142 ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
เสิ่นจือหลีออกแรงดึงอย่างแรง ไม่คาดคิดว่าเจ้าสิ่งนั้นกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังพิมพ์รอยแดงจาง ๆ ลงบนข้อเท้าของเธอ
ดีจริง ๆ เล่นเอาจริงสินะ
เธอหลับตาลงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะตะโกนแหกปากออกมา
“เจียงเซี่ยนโจว!!!”
ไม่กี่วินาทีต่อมา ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดออก
เจียงเซี่ยนโจวเดินสวนแสงเข้ามา ในมือถือแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ
ดูเหมือนว่าเขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จและเปลี่ยนชุดใหม่แล้ว ปกเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีเข้มเปิดกว้างออกเล็กน้อยเผยให้เห็นไหปลาร้าและผิวช่วงสั้น ๆ ดูคล้ายมีความกดดันที่เกียจค้านซึ่งยากจะบรรยาย
“ตื่นแล้ว? หิวสินะ ดื่มน้ำหน่อย”
พูดจบเขาก็วางแก้วน้ำลงบนโต๊ะข้างเตียงเบา ๆ