กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 135 ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็เริ่มรักแบบบังคับให้เร็วขึ้นเถอะ
เสิ่นจือหลีกลับมาถึงบ้าน ร่างกายคล้ายกับถูกดึงกระดูกออกไปจนหมด
นางทิ้งตัวลงบนเตียงนอนนุ่มทันที ฝังใบหน้าลงกับหมอน แม้แต่นิ้วมือก็ขี้เกียจจะขยับ หลับตาลงแล้วก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็ว
การนอนหลับครั้งนี้หลับไปจนฟ้าดินมืดมัว
รอจนนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง นอกหน้าต่างก็มืดสนิทไปหมดแล้ว ภายในห้องนอนมีเพียงแสงไฟยามค่ำคืนของเมืองที่เล็ดลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาเพียงเล็กน้อย
เสิ่นจือหลียื่นมือไปคลำหาบริเวณข้างหมอน คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แสงที่สว่างวาบขึ้นจากหน้าจอทำให้ดวงตาของนางแสบระคาย
เวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง
นางกดเปิดวีแชตตามสัญชาตญาณ อยากดูว่าเจียงเซี่ยนโจวส่งข้อความหาเธอบ้างหรือไม่