กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 117 รูปถ่ายใบนี้เป็นของปลอม
วิลล่าตระกูลเสิ่น
เสิ่นอิ่นลั่วสลัดคราบไปทำงานต่างจังหวัด เสิ่นจืออวี๋ความกล้าพองโตขึ้นมาก กำลังอุ้มแมวนั่งลูบมันอย่างสำราญใจอยู่ในห้องรับแขก
พอเห็นเสิ่นจือหลีเดินเข้าประตูมา เขาก็กวาดสายตามองสำรวจเธอบนล่างอยู่หลายรอบ โดยโฟกัสสายตาไปที่มือเปล่าของเธอเป็นหลัก
เสิ่นจือหลีมองทะลุปรุโปร่งถึงความคิดเขาตั้งแต่แรกเห็น จึงกรอกตาใส่ทันที “ไม่ต้องมอง ฉันไม่ได้ซื้อของกินมาให้คุณ”
เสิ่นจืออวี๋หน้าหงิกงอลงทันที “เฮ้อ เอาเถอะ……”
เห็นท่าทีผิดหวังของเขาแล้ว เสิ่นจือหลีก็อดขำไม่ได้
“เอาละ พรุ่งนี้ออกไปข้างนอก เย็นนี้กลับมาจะซื้อมาฝาก”
“งั้นผมอยากกินไก่ทอด”
“ตัวเองมีอยู่แท้ ๆ แต่กลับอาลัยอาวรณ์ไม่ยอมใช้น้ำมันทอด”