ตอนที่ 107 ผมไม่อนุญาตให้คุณพูดแบบนั้น

ตอนที่ 107 ผมไม่อนุญาตให้คุณพูดแบบนั้น

ความชอบที่หนักอึ้งและลึกซึ้งเช่นนี้ ไม่มีทางเกิดขึ้นได้เองจากความว่างเปล่าอย่างแน่นอน

มันคล้ายกับการถูกซ่อนเอาไว้ในส่วนลึกใต้พื้นดิน ในความมืดมิดที่ไม่มีใครมองเห็น ผ่านการบ่มเพาะและสะสมมาเป็นระยะเวลายาวนาน...

จนกระทั่งถึงจุดวิกฤตจุดหนึ่ง ทะลวงผ่านความอัดอั้นทั้งหมด ระเบิดออกมาด้วยท่าทีทำลายล้าง

เสิ่นจือหลีไม่อาจคิดออกเลยว่า ความรู้สึกที่สะสมมาอย่างยาวนานนี้ แท้จริงแล้วมาจากไหนกันแน่

เธอถูกจูบจนสมองว่างเปล่า ในดวงตาพลันปรากฏภาพที่แตกสลายแวบขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

นั่นคือความรังเกียจอันแสนใจร้ายและการเยาะเย้ยอันเย็นชาที่เธอเคยมีต่อเจียงเซี่ยนโจว