กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 102 อ้อ นั่นคือยังไม่พอ
เสิ่นจือหลีเดินไปที่หน้าต่างกระจกจรดพื้น ก่อนจะโน้มตัวแนบกระจกมองทิวทัศน์อยู่ครู่หนึ่ง
“บ้านหลังนี้ไม่เลวเลย”
เจียงเซี่ยนโจวยืนอยู่ด้านหลังเธอ จ้องมองแผ่นหลังของเธอ นิ้วมือขยับเล็กน้อยและฝืนระงับความหุนหันพลันแล่นที่อยากจะสวมกอดเธอจากด้านหลังเอาไว้
“อืม”
จู่ ๆ เสิ่นจือหลีก็หันมามองเขาแวบหนึ่ง “แต่ว่า ที่นี่มีข้อเสียอยู่จุดเดียว ขึ้นตึกนั่งลิฟต์นานเกินไป ฉันมาขอข้าวฟรีคงได้อดตายพอดี”
เจียงเซี่ยนโจวมองเธอ ในแววตาเอ่อล้นด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ตัว
“งั้นฉันจะเตรียมขนมไว้ให้เธอ หิวจะได้รองท้องก่อน”
“อย่าทำของหวาน ช่วงนี้กำลังลดความอ้วน”
“ได้”