กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 96 ฉันทนไหว อย่ากลัวเลย
เสิ่นจือหลีเพิ่งเลี้ยวเข้าสู่ทางเดินที่มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ ก็มองเห็นเจียงเซี่ยนโจวเข้าพอดี
เขากำแพงที่เย็นเฉียบไว้ด้วยมือข้างเดียว น้ำหนักตัวแทบทั้งหมดทาบทับลงไป กำลังขยับเดินไปข้างหน้าทีละก้าวอย่างยากลำบาก
สีหน้าซีดเซียวจนน่ากลัว เส้นผมกระเซิงบริเวณหน้าผากเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น แนบสนิทอยู่บนผิวเนื้อ ลมหายใจทั้งกระชั้นและปั่นป่วน
ฝีเท้าของเสิ่นจือหลีชะงักกึกทันที
เธอพุ่งเข้าไปทันที เอื้อมมือประคองร่างที่กำลังจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่ของเขาไว้
“เป็นอะไรไป?”
เจียงเซี่ยนโจวเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก ดวงตาเรียวยาวคู่นั้นเวลานี้แดงก่ำราวกับถูกเผาผลาญ ภายในนั้นกำลังซัดส่ายด้วยคลื่นอารมณ์ที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจควบคุมได้