กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 87 ควบคุมไม่อยู่แล้ว
มือของแม่หลิวสั่นเทาเล็กน้อย เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารบนถาดจึงสั่นไหวตามไปด้วย
ใบหน้าของนางซีดเผือด กลืนน้ำลายลงคออย่างสั่นสะท้าน “ฉ…ฉันเข้าใจแล้วค่ะคุณหนูใหญ่”
เรื่องนี้ใครจะกล้าเอาไปพูดข้างนอกกันเล่า?
ปล่อยให้ผู้ชายอกสามศอกตัวเป็นๆ อยู่ค้างคืนที่บ้าน แต่คนทั้งบ้านกลับไม่มีใครสังเกตเห็นเลยสักคน
หากเรื่องนี้คุณผู้ชายรู้เข้า พวกนางที่เป็นคนรับใช้คงต้องม้วนเสื่อไสหัวออกไปทันทีเป็นแน่