กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 83 แอบไปหลบอยู่ในห้องนอนของเด็กผู้หญิงเนี่ยนะ?
ในที่สุดครั้งนี้เสิ่นอิ่นลั่วก็ยอมจากไปเสียที
เสิ่นจือหลีเงี่ยหูแอบฟังจนแน่ใจว่าเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนั้นหายลับไปชั้นล่างแล้ว จึงค่อยก้มตัวลงแล้วกระชากเก้าอี้ถอยหลังออกไปอย่างแรง
“ออกมาได้แล้ว”
เจียงเซี่ยนโจวมุดออกมาจากใต้โต๊ะ
ตอนที่ลุกขึ้นยืน ท่าทางของเขาดูแข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัด
นั่งยอง ๆ นานเกินไป ขาเลยชาไปหมด
เสิ่นจือหลีมองดูเขาที่ข้างหนึ่งใช้มือทุบขา อีกข้างก็ปัดฝุ่นตามกางเกง ภาพที่ดูทุลักทุเลแต่ยังทำเป็นขรึมนั้นทำให้เธอเผลอหัวเราะออกมาทันที
“เมื่อกี้ทำไมนายถึงรู้ว่าเขาจะกลับมาล่ะ”
“เสียงฝีเท้า”