กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 77 งี่เง่าก็น่ารักเหมือนเธอนั่นแหละ
ปลายนิ้วของเสิ่นจือหลีหยุดอยู่บนสร้อยคอชั่วขณะ
เธอบิดตัวไปด้านข้างและบังเอิญเห็นเซี่ยเวยเข้าพอดี
อีกฝ่ายสวมชุดแบรนด์หรูคอลเลกชันล่าสุด สวมรองเท้าส้นสูง ที่แขนคล้องกระเป๋ารุ่นจำกัดจำนวน และกำลังเดินเข้ามาหาเธอบนใบหน้าประดับรอยยิ้ม
บนใบหน้านั้นแทบจะเขียนตัวอักษรโตๆ ว่า “วันนี้ฉันใช้เงินไปหลักล้าน” เอาไว้แล้ว
“เซี่ยเวยนี่เอง” เสิ่นจือหลีส่งสร้อยคอคืนให้พนักงานขาย น้ำเสียงราบเรียบไม่ยินดียินร้าย “มาเดินเที่ยวคนเดียวเหรอ”
“ใช่แล้วล่ะ” เซี่ยเวยเดินมาข้างกายเธอ สายตาตกลงบนสร้อยคมรกตเส้นนั้นจนดวงตาเป็นประกาย “ว้าว เส้นนี้นี้สวยจังค่ะพี่จือหลี จะซื้อเหรอคะ”
เสิ่นจือหลีเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง