กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 63 เขาอยากได้
ความสามารถในการต่อสู้ของเสิ่นจือหลีนั้นน่าทึ่งมาก เธอกินอาหารเต็มโต๊ะหมดไปกว่าครึ่งอย่างดื้อๆ
จนกระทั่งสุดท้ายอิ่มจนไม่ไหวแล้วจริงๆ ถึงได้ยอมวางตะเกียบลงอย่างอาลัยอาวรณ์
เธอนั่งแผ่หลาอยู่บนเก้าอี้อย่างไร้ภาพลักษณ์ ลูบท้องกลมๆ ของตัวเอง บนใบหน้าแสดงสีหน้าอิ่มเอมใจถึงขีดสุด
ทว่าเปลือกตากลับเริ่มตกลงมาอย่างควบคุมไม่ได้
แสงแดดยามบ่ายในฤดูใบไม้ร่วงสาดส่องเฉียงๆ ผ่านหน้าต่างเข้ามา ตกลงบนร่างของเธอ
ไออุ่นไหลซึมผ่านกระแสเลือดไปยังสี่ห้องหัวใจและแขนขา กระทั่งกระดูกยังอ่อนยวบลงเล็กน้อย
“ง่วงแล้วเหรอ?”
เจียงเซี่ยนโจวเก็บชามและตะเกียบเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง
“อืม…”