กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 49 คนผู้นี้ช่วยเธอจริง ๆ
ภายในห้องรับรองส่วนตัว ไอร้อนคุกกรุ่น
ท่านผู้เฒ่าเซี่ยหยิบถ้วยชากระเบื้องเคลือบเขียวตรงหน้าขึ้นมา ใช้ฝาปิดถ้วยเขี่ยฟองน้ำเบา ๆ หรี่ตาจิบนิดหนึ่งแล้วค่อย ๆ วางลงอย่างเชื่องช้า
การกระทำของเขาไม่รีบร้อนและไม่เชื่องช้า แต่กลับแฝงความเจ้าเล่ห์เพทุบายที่เป็นเอกลักษณ์ของสุนัขจิ้งจอกเฒ่าเอาไว้
“อิ่นลั่วเอ๋ย พวกเราสองตระกูลก็รู้จักกันมาหลายปีแล้ว ผมคงไม่พูดอ้อมค้อมกับคุณหรอกนะ”
เสิ่นอิ่นลั่ววางตะเกียบเงินในมือลง ปลายตะเกียบพาดเบา ๆ บนที่วางตะเกียบพอร์ซเลนกระดูก สีหน้าสงบนิ่งไร้ซึ่งคลื่นริ้วรอยใด ๆ
“เชิญท่านพูดมาได้เลยครับ”
ท่านผู้เฒ่าเซี่ยลูบขอบถ้วยชา รอยยิ้มยิ่งดูอบอุ่นเป็นกันเองมากขึ้น