เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 46 กับข้าวคือของดี แต่หน้าตาคนร่วมโต๊ะชวนกินไม่ลง
เซี่ยอวี่ฉืออมยิ้มพินิจมองเสิ่นจือหลีอยู่ครู่หนึ่ง
สายตาไล่จากปลายผมหยักศกเล็กน้อยของเธอ เลื่อนต่ำลงมาผ่านชุดราตรีสีดำที่ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าอันงดงามทว่าเย็นชาของเธอ
รอยยิ้มอ่อนโยนในแววตายิ่งลึกซึ้งขึ้น
สมบูรณ์แบบ
เสิ่นจือหลีคือคู่หมั้นหมายที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่เขาจะหาได้ในตอนนี้อย่างไม่ต้องสงสัย
หน้าตาคือแบบที่เขาชอบที่สุด ทั้งเย้ายวนเย็นชาและมีหนามแหลม
แม้ว่านิสัยจะมีจุดที่คาดเดาได้ยากอยู่บ้าง แต่ก็เพราะแบบนี้การทำให้เชื่องถึงจะยิ่งสร้างความรู้สึกภูมิใจมากขึ้น
ชาติตระกูลก็ทัดเทียมกับตระกูลเซี่ย หนำซ้ำรากฐานของตระกูลเสิ่นในเมืองชินโจวยังมั่นคงยิ่งกว่าตระกูลเซี่ยของพวกเขาเสียอีก