กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 40 ขอโทษที บัตรฉันทำหายซะแล้ว
ภายในห้องรับแขก
เสิ่นจืออวี๋วางถุงกระดาษใส่กระโปรงไว้บนโซฟาและกำลังจะกลับห้อง ปรากฏว่าประตูไม้เนื้อแข็งหนาหนักของห้องหนังสือก็ถูกกระชากเปิดจากด้านในกะทันหัน
ชายวัยกลางคนสวมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมแท้สีเข้มก้าวเดินออกมา
“กลับมาแล้วหรือ” เสิ่นอิ่นลั่วกวาดสายตามองเขาแวบหนึ่ง น้ำเสียงฟังไม่ออกอารมณ์ความรู้สึกใด
เสิ่นจืออวี๋พยักหน้ารับ ร่างกายยืนตรงขึ้นโดยสัญชาตญาณและแสดงท่าทางว่านอนสอนง่ายที่สุด
“พี่สาวเธอล่ะ”
“เธอ… ขึ้นห้องไปแล้วครับ”
เสิ่นอิ่นลั่วขมวดคิ้วมุ่น “กลับมาดึกดื่นก็ช่างเถอะ แม้แต่ทักทายสักคำก็ไม่ทำแล้วตรงขึ้นห้องไปเลยงั้นรึ”
เสิ่นจืออวี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยเสียงเบา “ดูเหมือนอารมณ์จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่…”