ตอนที่ 38 ถูกเขาทิ้งไว้เหมือนขยะตั้งแต่แรกแล้ว

ตอนที่ 38 ถูกเขาทิ้งไว้เหมือนขยะตั้งแต่แรกแล้ว

เสิ่นจือหลีรออยู่หนาวนาที แต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับ

เธอมุ่นคิ้ว เริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย

คนคนนี้เป็นอะไร โทรศัพท์ค้างค่าบริการหรือไง

เงียบราวกับคนตาย

ขณะที่เธอกำลังจะเปิดโหมดเกรี้ยวกราด เสียงริงโทนโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมากะทันหัน

หน้าจอสายเรียกเข้าปรากฏตัวอักษรสองตัวเต้นอยู่: เฉียวอี

หัวคิ้วของเสิ่นจือหลีขมวดความหงุดหงิดนั้นแน่นยิ่งขึ้น ปัดหน้าจอรับสาย

“จือหลี ฉันได้กระโปรงมาแล้วนะ แต่เธอเหมือนจะกลับบ้านไปแล้วหรือเปล่า”

“ยัง อยู่บนรถ” เธอมองท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างรถที่ยังมืดไม่สนิท เอ่ยถามขึ้นประโยคหนึ่ง “ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน เดี๋ยวฉันให้คนขับรถขับไปรับ”