กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 36 เธอตามรถโดยสารประจำทางมาทำไม
คนสองคนเดินตามกันออกมาถึงหน้าประตูโรงเรียน คนขับรถจอดรถรออยู่ข้างทางแล้ว
เสิ่นจือหลีเปิดประตูรถเตรียมจะขึ้นไป
ทว่าในตอนนั้นเอง หางตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยสายหนึ่งเข้าโดยบังเอิญ
คนผู้นั้นไว้ผมสั้นหยิกเล็กน้อย กำลังยืนก้มหน้าอยู่ใต้ป้ายรถโดยสารประจำทางไม่ไกลจากประตูโรงเรียน ไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรอยู่
แสงยามเย็นระลอกสุดท้ายสาดกระทบลงบนร่างของเขาอย่างเฉียงๆ เคลือบเงาร่างผอมบางนั้นด้วยขอบสีทองอันเปราะบางอีกชั้นหนึ่ง
เขายืนอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง ถูกตัดขาดจากฝูงชนที่กำลังยืนรอรถส่งเสียงดังรอบกาย ราวกับอยู่คนละโลก