กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 32 เธอ
ในจังหวะนั้นเอง เสียงเบา ๆ ก็ดังขึ้น
เสิ่นจือหลีวางตะเกียบลง ดวงตาที่เย้ายวนคู่นั้นมองตรงไปยังเซี่ยอวี่ฉือ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
ในรอยยิ้มนั้นไร้ซึ่งไออุ่นใด ๆ
“เซี่ยอวี่ฉือ นายพอได้แล้วมั้ง”
“ถ้าขืนเล่นต่อมันคงไม่สนุกแล้วล่ะ ว่าไหมล่ะ?”
น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ ฟังไม่ออกว่ายินดีหรือโกรธเคือง
รอยยิ้มที่อ่อนโยนและดูไร้พิษภัยบนใบหน้าของเซี่ยอวี่ฉือจางลงเล็กน้อย “จือหลี… เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?”
“ไม่ได้เข้าใจผิด”
“ถ้าเธอยังอยากเล่นต่อแบบนี้อีก ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะเอาเรื่องที่เคยคุยกับเธอในห้องรับรองส่วนตัว เอามาท่องให้ทุกคนตรงนี้ฟังเสียงดัง ๆ อีกรอบหรอกนะ”