กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 16 อย่าปล่อยให้เธอต้องมาตามหาคุณเรื่องเล็กน้อยแบบนี้อีก
เสิ่นจืออวี๋สำลักคำพูดจนพูดไม่ออก
สูตรเดิม รสชาติคุ้นเคย
เขาฮึดฮัดกระโดดลงจากรถ สะพายกระเป๋าเป้ใบเล็กวิ่งเข้าประตูโรงเรียนไปโดยไม่หันกลับมามองเลยสักนิด
เสิ่นจือหลีมองแผ่นหลังของเขาที่หายลับไปในกลุ่มคนยามเช้า รอยยิ้มที่มุมปากจึงลึกขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
เธอก้าวลงจากรถตามไป เดินอ้อมมายังฝั่งที่นั่งคนขับ งอนิ้วเคาะกระจกหน้าต่างรถสีเข้มเบา ๆ
กระจกหน้าต่างถูกเลื่อนลงอย่างรวดเร็ว
“เที่ยงวันนี้ไม่ต้องมารับฉัน ตอนเย็นมารับคุณชายน้อยกลับบ้านโดยตรงเลยก็พอ”
คนขับรถพยักหน้าด้วยความนอบน้อม
“ขอรับ คุณหนู”