กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 13 ให้พ่อเธอไปฟ้องพ่อฉันสิ
ท่าความโกลาหลชุลมุนวุ่นวายนี้ ประตูกลังห้องพักก็ถูกผลักเปิดออกมาจากด้านใน
เสิ่นจือหลีเดินก้าวออกมา
สีหน้านางเย็นชา กวาดสายตามองผ่านกลุ่มเด็กหนุ่มที่กำลังส่งเสียงหัวเราะหยอกล้อกัน จากนั้นเดินตรงไปหาเจียงเซี่ยนโจวแล้วเอ่ยขึ้นคำหนึ่งว่า “ปล่อยมือ”
การกระทำที่เจียงเซี่ยนโจวบีบข้อมือของหลี่จวิ้นเหย่ชะงักไปเล็กน้อย
เขาหันศีรษะกลับไปมองนาง นัยน์คู่นั้นเต็มไปด้วยความดุร้ายที่ถูกกดขี่เอาไว้จนล้นปรี่
“เธอไม่ต้องยุ่ง” น้ำเสียงของเขาเล็ดลอดออกมาจากซอกริมฝีปาก ทั้งต่ำทั้งทุ้ม
ทว่าเสิ่นจือหลีหาได้สนใจเขาไม่
นางยื่นมือออกไปทาบทับลงบนหลังมือของเขาที่ปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดเพราะออกแรง จากนั้นงัดนิ้วมือที่กำรอบข้อมือหลี่จวิ้นเหย่ออกทีละนิ้ว
ปลายมือนางนุ่มนวล สัมผัสละเอียดอ่อน