กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 10 อยากทรมานฉันยังไงก็พูดออกมาตรงๆ เถอะ
เสิ่นจือหลีเดินออกจากโรงอาหารตลอดทาง จนมาถึงสวนเล็กๆ ใต้ตึก กระทั่งถูกสายลมเย็นที่เจือกลิ่นหอมของดอกไม้พัดผ่าน เธอก็หยุดฝีเท้าลง
เธอนำโทรศัพท์มือถือออกมา ปลายนิ้วกดเปิดข้อความที่เฉียวอีส่งมา แล้วอ่านซ้ำอีกรอบ
อพาร์ตเมนต์ชิงซาน ห้อง 302
ร้านสะดวกซื้อ เวลาหกโมงเย็นถึงสามทุ่ม
เสิ่นจือหลีชูกำไลข้อมือขึ้นดูนาฬิกาข้อมือเรือนหรูบนข้อมือ ตอนนี้คือเวลาเที่ยงวันกับอีกสามสิบนาที
ยังเหลือเวลาอีกหชั่วโมงครึ่งก่อนที่เจียงเซี่ยนโจวจะไปทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อ และเธอก็ไม่มีเรียนในช่วงบ่ายพอดี
มากพอให้เธอกลับไปเตรียมตัวสักหน่อย