กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จากไปแล้วหรือ?”
ฉินเหวยเฝ้าจับตาสถานการณ์ภายนอกโลกย่อยนี้มาตลอด ตอนนี้เขามั่นใจได้แล้วว่าพวกเขาได้มาถึงในห้วงโกลาหล
“พี่ฉิน สักวันหนึ่งเราจะกลับออกไปข้างนอกได้”
เย่จิ่งฮ่วนพูดกับฉินเหวย ทั้งคู่เป็นสหายร่วมบำเพ็ญในโลกเดียวกัน อยู่ด้วยกันนานเข้าก็คุ้นเคยกัน
เย่จิ่งฮ่วนนึกถึงตอนที่ตัวเองอยู่ในโลกจักรวาลต้าเซี่ย เขาก็คิดเช่นนี้ แต่หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้กลับบ้านอีกเลย
ตอนนี้พวกเขาต่างกลายเป็นคนพเนจร
“ทวีปนั้นคือจุดหมายปลายทางของเราใช่ไหม”
ตอนนี้ทั้งสองต่างสังเกตเห็นทวีปขนาดมหึมาแห่งหนึ่งในห้วงโกลาหล พวกเขาไม่รู้ว่าห่างไกลแค่ไหน แต่รู้ว่าทวีปนี้ใหญ่โตมาก
“ตามข้อมูล ทวีปนี้ชื่อทวีปชางหมาง และเป็นจุดหมายปลายทางของเรา”