กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้สูงสุดแห่งศาสนจักรตัดสินใจโยนเรื่องของเริ่นผู่อวี้ทิ้งไปเลย เปิดโปงต่อหน้าพันธมิตรโดยตรง ถึงตอนนั้นคงมีขุมอำนาจมากมายสนใจ
“เป็นไปได้ยังไงกัน ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งหมื่นปีก็กลายเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นที่สิบแล้ว”
บางขุมอำนาจตั้งข้อสงสัยในตัวเองอย่างมาก รู้สึกถึงความไม่อาจหยั่งรู้ได้
“ต่อให้นิยายสะใจก็ยังไม่กล้าเขียนแบบนี้ ต้องรู้ไว้นี่คือขั้นที่สิบ เป็นตัวตนที่เป็นอมตะได้แล้ว”
“ขอเพียงพวกเขาไม่คิดจะตายเอง ต่อให้เป็นตัวตนระดับต้าหลัวก็ต้องเปลืองแรงไม่น้อย”
บางตัวตนรู้สึกว่าตัวเองบำเพ็ญเพียรมาสิบล้านปีนี้ไปลงที่สุนัขหมดแล้ว
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าต้องมีบางตัวตนคิดถึงข้าอยู่ในใจอีกแน่”