กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้หลี่เจ้าไม่อยากลงมือเอามาก ๆ จึงตัดสินใจรอดูก่อน ดูว่าสหายร่วมบำเพ็ญของตนจะมีความคืบหน้าหรือไม่
“ผู้อาวุโสหลี่ ข้ากับท่านไม่ก้าวก่ายกัน ไม่จำเป็นต้องทำลายไมตรีเพราะมดปลวกพวกนี้เลย”
ในขณะที่หลี่เจ้ากำลังครุ่นคิด ผู้บำเพ็ญที่ได้รับการแพร่เชื้อกลับเข้าหาและสื่อสารกับเขาก่อน เขารู้จักผู้บำเพ็ญคนนี้ด้วย เป็นรุ่นน้องที่เขาเคยให้ความหวังไว้มาก
“เจ้าเป็นเช่นนี้ไปทำไมกัน”
หลี่เจ้ากล่าวกับผู้บำเพ็ญคนนี้ด้วยความเสียดาย
“เจ้าบรรลุเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสวรรค์แล้วก็อยู่สูงส่งเหนือผู้คน”
“เจ้าไม่มีทางเข้าใจความสิ้นหวังของพวกเราที่ถูกขังอยู่ตรงธรณีประตูกึ่งขั้นสวรรค์มาทั้งชีวิต”