กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"น่าจะออกไปได้แล้ว"
เย่เซี่ยงเต้าหลบอยู่ในห้องลับมากว่าสิบปีแล้ว ตั้งแต่หลายปีก่อนข้างนอกก็ไม่มีเสียงเคลื่อนไหวใด ๆ อีก
"เหวินเหวิน เจ้ารออยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะออกไปข้างนอกดูสักหน่อย"
เย่เซี่ยงเต้าพูดกับน้องสาวของตนเอง ตลอดหลายปีมานี้พวกเขาอยู่กันได้ด้วยอาหารในแหวนเก็บของ โชคดีที่ห้องลับที่ตระกูลสร้างไว้ค่อนข้างครบครัน ทำให้เขาอยู่ที่นี่ได้กว่าสิบปี
"หรือว่าจะรอข้างนอกอีกสักหน่อย"
เย่เหวินเหวินพูดกับเขา นางกังวลว่าตอนนี้ข้างนอกยังเป็นเผ่าอสูรอยู่
"ก็ได้"
เย่เซี่ยงเต้ามองน้องสาวของตนอย่างจนใจ ตอนนี้เขาแน่ใจแล้วว่าสมองกลอัจฉริยะของตนสูญเสียความสามารถในการติดต่อสื่อสารไปแล้ว