กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อู๋เซิ่งหนานเงียบลงเช่นกันหลังจากได้ยินคำพูดของอู๋ลี่
ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา เธอมองเห็นความเสื่อมถอยของตระกูลด้วยตาตัวเอง ถึงแม้จะมีการคัดค้านของอู๋ลี่ พวกเขาก็ไม่ได้ไปตั้งสาขาตระกูลในจักรวรรดิที่เผ่าอสูรควบคุม
แต่การที่ตระกูลซื้อทาส ลอบสังหารอัจฉริยะที่เพิ่งผงาดขึ้นมา และเอื้อมมือไปสมคบคิดกักตุนทรัพยากรที่ส่วนกลางจัดสรรลงมาอย่างต่อเนื่องนั้น อู๋เซิ่งหนานมองเห็นหมด แต่ตนเองก็หยุดยั้งไม่ได้
อู๋เซิ่งหนานจึงไม่พูดอะไร แล้วหันหลังเดินจากไป เพียงแต่แผ่นหลังเต็มไปด้วยความจนใจ
อู๋ลี่มองแผ่นหลังที่อู๋เซิ่งหนานเดินจากไป แล้วอดถอนหายใจไม่ได้
ตอนนี้เขานึกถึงภาพเหตุการณ์ตอนตัวเองยังหนุ่ม ตอนนั้นเขาตัดสินลงโทษเจ้าที่ดินใหญ่ผู้กดขี่ชาวบ้านคนหนึ่ง