เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 ชางเฉียว: ความจริงในคืนนั้นเมื่อห้าปีก่อน
แม้แต่อาจารย์ไร้นามก็รู้สึกได้ว่ามีสิ่งผิดปกติ
เขาลูบเคราพลางเอ่ย "ถึงท่านจะรักษาไทเฮาและฉินหวังจนหาย แต่ฝีมือแพทย์ของท่านยังไม่ถึงขั้นเลื่องชื่อไปทั่วแผ่นดิน เหตุใดฮองเฮาจึงเจาะจงให้ท่านไปตรวจรักษาเล่า?"
หมิงหลานรั่วนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าให้ชุนเหอหยิบหีบยาของนาง "ไม่ว่าจะอย่างไร ในเมื่อเป็นพระบรมราชโองการ เช่นนั้นก็ต้องไป"
น้ำมาก็เอาดินกั้น ศัตรูมาก็เอาขุนพลต้าน
ซ่างกวานหงเยี่ย... หากกล้าทำร้ายนางหรือทำร้ายท่านพ่อของนาง แม้ต้องเอาชีวิตเกือบทั้งชีวิตเข้าแลก นางก็จะหาทางใช้กู่โลหิตควบคุมเขาให้ได้!
ในดวงตาของหมิงหลานรั่วมีแสงเย็นเยียบเฉียบขาดวาบผ่าน
อาจารย์ไร้นามครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วสวมกำไลทองคำลายเส้นพันวิจิตรเส้นหนึ่งไว้ที่ข้อมือของหมิงหลานรั่ว "หวังว่าท่านจะไม่ได้ใช้มัน แต่ยามคับขันมันอาจช่วยรักษาชีวิตไว้ได้"
หมิงหลานรั่วพยักหน้าให้อาจารย์ไร้นามอย่างขอบคุณ "ขอบคุณท่านอาจารย์"
อาจารย์ไร้นามถอนหายใจ "ท่านคือเจ้านายของข้า ในฐานะแขกผู้ติดตาม ข้าได้แต่หวังให้ท่านปลอดภัย"