เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 รู้จักพอได้แล้วเจ้า!
องครักษ์เร้นกายบนต้นไม้ไม่ไกลนักต่างรู้สึกถึงลมหนาวเยือกขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ตัวสั่นสะท้าน
……
“แผล็บ แผล็บ แผล็บ…” ลิ้นใหญ่สีชมพูเปียกชุ่มของม้าก็เลียเข้ามาที่ใบหน้าอินซูเซิงอย่างอ้อยอิ่งอีกครั้ง
“เพียะ!”
อินซูเซิงยกปลายนิ้วดีดลมกำลังออกไปที่หัวม้าอย่างแรงโดยสีหน้าเรียบเฉย ชั่วขณะถัดมา ม้าก็แข็งค้าง แล้วล้มลงกับพื้นดัง “โครม”
เสียงนั้นทำให้ร่างบอบบางที่กำลังตำยาอยู่สะดุ้ง หมิงหลานรั่วหันกลับมาทันที พอดีเห็นม้านอนน้ำลายฟูมปากอยู่บนพื้น
ฉินหวังที่นอนอยู่ข้าง ๆ ทำหน้างุนงงไปหมด ส่วนม้าที่แทะผมเขาอยู่ก็มองเพื่อนที่ล้มลงข้าง ๆ อย่างเหม่อลอย
“นี่มันเป็นอะไรไป?” หมิงหลานรั่วสงสัย รวบกระโปรงวิ่งมาดู แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ
อินซูเซิงเอ่ยเรียบ ๆ “ไม่รู้สิ คงถูกแมลงมีพิษกัดกระมัง”