เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 เขาคนนั้นสลบไปแล้ว
“หึ……”
บัณฑิตหนุ่มสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะเงยตามองหมิงหลานรั่ว “คุณหนูต้องการให้ผู้น้อยพูดต่อหน้าคนพวกนี้จริง ๆ หรือ?”
หมิงหลานรั่วจ้องเขาด้วยดวงตางามครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้เหล่าองครักษ์ของพระตำหนักน้ำพุร้อนถอยออกไปให้ไกล
“เอาละ ทีนี้พูดได้หรือยัง?” นางเลิกคิ้ว
อินซูเซิงทอดสายตาลง ชะงักไปครู่หนึ่ง “ผู้น้อยเป็นเสมียนเอกสารอยู่ที่สำนักว่าการใต้สังกัดจวนอ๋องจิ้ง เคยเห็นบันทึกที่เหล่าที่ปรึกษาของอ๋องจิ้งวิเคราะห์เรื่องไท่จื่อ จึงพอรู้จักไท่จื่ออยู่บ้าง ก็เลยเดาความคิดของไท่จื่อออก”
หมิงหลานรั่วสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย สำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “เจ้า……เป็นพวกที่เหลือรอดของอ๋องจิ้งหรือ?!”
อ๋องจิ้งก็คือองค์ชายหัวเมืองที่ครั้งหนึ่งก่อกบฏ แล้วถูกชางเฉียวพาตงฉั่งไปสังหารทั้งตระกูลจนสิ้นซาก
ศีรษะชายฉกรรจ์ทั้งจวนถูกตงฉั่งทำเป็นโคมแขวนไว้ที่หน้าประตู ทำให้องค์ชายหัวเมืองอื่นที่มา “เยี่ยมเยียน” ถึงกับสะพรึงจนฝันร้ายไม่หยุด