เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ใคร ๆ ก็ล้วนคิดว่านางโง่งมไร้เดียงสา
"……" ชางเฉียวมองแผ่นหลังอันเย็นชาโดดเดี่ยวของนาง แววตาหม่นมืด เขาดึงมือกลับ แล้วเกาะแขนเสี่ยวฉีจื่อเดินตามเข้าไปในตำหนัก
หมิงหลานรั่วคุกเข่าถวายความเคารพต่อหมิงตี้อย่างเรียบร้อย "หม่อมฉันคารวะฝ่าบาท"
ในดวงตาของหมิงตี้ที่มองหมิงหลานรั่วนั้นเต็มไปด้วยความรำคาญและฆาตกรรม
แต่เดิมเขาก็รังเกียจการมีอยู่ของหมิงหลานรั่วที่เป็นดั่งมลทินกบฏเช่นนี้ ที่ยอมให้นางมีชีวิตอยู่ก็เพียงเพราะนางยังมีประโยชน์อยู่บ้าง
แต่เมื่อเห็นร่างของชางเฉียวที่ตามเข้ามา เขาจึงจำใจส่งเสียงหึ "ว่ามาสิ เรื่องมันเป็นอย่างไรกันแน่"
หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าชางเฉียว เขาคงสั่งให้ประหารหมิงหลานรั่วด้วยการแยกห้าส่วนไปนานแล้ว!
หมิงหลานรั่วยังไม่ทันเอ่ย หมิงเยว่หยิงก็ให้ซิ่งเหรินประคองเข้ามา น้ำตาคลอคุกเข่าลงเสียก่อน——