กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 530 ปิดผนึกประตู
จ้าวซินรู้สึกว่าตราบใดที่ยังไม่ก้าวพ้นม่านฟ้า ด้วยพละกำลังของพวกเขาย่อมไม่ตกอยู่ในอันตราย จึงไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติม ดวงตาสีทองกวาดมองไปรอบๆ ก่อนยกมือขึ้นเอื้อมไปยังทิศทางไม่ไกลนักเบื้องหน้า
“ตูม!”
ฝ่ามือสีทองขนาดมหึมาดุจหลุมดำ ดูดกลืนซากปรักหักพังโดยรอบเข้าสู่ฝ่ามือ จากนั้น ลวดลายแห่งเต๋าหลากหลายรูปแบบปรากฏขึ้น จ้าวซินดึงฝ่ามือกลับ ทิ้งไว้เพียงแท่นดอกบัวสีดำลอยเด่น เขาพยักหน้าให้ถงเทียนและจ้านโม ก่อนดึงมือหยุนเซียวแล้วทะยานไปยังแท่นดอกบัว
“สหายเต๋า สถานการณ์วุ่นวายเช่นนี้ ข้าต้องกลับไปยังเมืองอสูรสงครามแล้ว ค่อยหารือวิถีแห่งเต๋ากันในโอกาสหน้า”