กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 520 การปลีกวิเวก
ระหว่างที่ซู่ซิงเดินจากไป มันหันกลับมามองด้านหลัง หนวดทั้งแปดบิดม้วนสะเปะสะปะอยู่บนใบหน้า หากมีวิญญาณตนอื่นอยู่ด้วย ย่อมมองออกถึงความตระหนกในใจของซู่ซิงได้ในทันที มันไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดพระราชาจึงทรงใส่ใจปานเป็นพิเศษ การแปรปรวนในทะเลแห่งความโกลาหลไม่น่าจะเป็นเรื่องน่าวิตกมากกว่าหรอกหรือ? หรือว่าเรื่องนี้ถูกนำมาใช้ยั่วยุคนวิปริตอย่างแพน เพื่อเป็นการลงโทษที่ทำงานพลาดครั้งก่อนกันแน่?
วิญญาณแห่งความว่างเปล่ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเนิ่นนาน แม้ไม่กระจ่างแจ้ง แต่ก็ไม่กล้าขัดรับสั่งของปี้ มันสะบัดหัวเรียกสติ ดวงตาฉายแววกังวลอย่างยิ่ง ก่อนขบกรามแน่นแล้วบินมุ่งหน้าสู่ที่อยู่ของแพน