กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507 ความสำเร็จ
เมื่อเห็นสีหน้าของจ้าวซิน แพนพลันบังเกิดความฉงนเล็กน้อย หรือว่าเจ้าหนูนี่คิดแผนการอันใดขึ้นมาได้?
"เอาเถิด สิ่งที่จำเป็นข้าได้บอกเจ้าจนหมดสิ้นแล้ว เจ้าเหลือเวลาไม่มากนัก จงรีบกลับไปเตรียมการเถิด"
เสียงของแพนดึงจ้าวซินกลับคืนสู่ความเป็นจริง
"ท่านผู้อาวุโส ข้ามีวิธีหนึ่งที่จะช่วยป้องกันมิให้ผู้ฝึกฝนแห่งทะเลแห่งความโกลาหลได้รับผลกระทบจากแดนว่างเปล่า ท่านยินดีจะทดลองดูหรือไม่?"
แพนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "การไม่ถูกความว่างเปล่าทำร้าย เป็นสิ่งที่ข้าและคนอื่นๆ ทำได้อยู่แล้ว แต่หากไม่อาจแก้ปัญหาการศึกยืดเยื้อได้ ทุกอย่างก็ไร้ความหมาย"