เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 504 การพบกับแพน
อันที่จริง จ้าวซินไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่า การพบพานครั้งแรกของเขาจะเป็นการได้พบกับแพน
"ท่านผู้อาวุโส ข้าเองก็ได้ล่วงรู้ข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับท่านมาจากมหาเทพปังกูเช่นกัน แต่ก่อนที่ข้าจะได้เอ่ยถาม เศษเสี้ยวเจตจำนงสุดท้ายของเขาก็สลายหายไปแล้ว"
"ข้าสงสัยนักว่า ในความว่างเปล่าแห่งนี้ ยังมีผู้ที่เหมือนกับท่านหลงเหลืออยู่อีกกี่คนกันแน่ ท่านผู้อาวุโส?"
ครั้นได้ยินว่าเจตจำนงสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ของปังกูได้สลายไปแล้ว แววตาแปลกประหลาดสายหนึ่งพลันวาบผ่านดวงตาของแพน
"แม้เจ้าจะไม่ถาม ข้าก็จะบอกเจ้าเอง ณ ตอนนี้ มีผู้ที่เหมือนข้าอยู่เจ็ดสิบสองคน กระจายตัวอยู่ตามทิศทางต่างๆ ของทะเลแห่งความโกลาหล"
กล่าวจบ เขาราวกับนึกถึงเรื่องใดขึ้นมาได้ แววตาพลันฉายความเศร้าสลดวาบผ่าน