กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 477 ความโกลาหลสูงสุด 2
คิ้วของจ้าวซินขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เขาออกแรงกำหอกสังหารเทพแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"ตึก... ตึก..."
เสียงฝีเท้าเป็นจังหวะหนักแน่นคล้ายเสียงกลองศึก ดังก้องออกมาจากภายในกระแสน้ำวน
มีผู้ใดอยู่เบื้องหลังกันแน่?
"เกิดอะไรขึ้นกัน เหตุใดจึงมีเสียงฝีเท้าดังออกมาจากเมฆทัณฑ์สวรรค์ได้?"
จ้าวซินจ้องเขม็งไปยังกระแสน้ำวนอย่างตั้งใจ แสงสีทองค่อยๆ แผ่เข้าโอบล้อม ภายในมีมังกรทองนับไม่ถ้วนแหวกว่ายอยู่
"ตึก... ตึก... ตึก..."
ท่ามกลางสายตาอันตกตะลึงของเหล่าผู้คน ร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากกระแสน้ำวน ย่างเท้าผ่านความว่างเปล่าเข้ามา
"หึ่ง!"