กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 474 อาณาจักรที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียว 10
หยุนเซียวกุมมือจ้าวซินไว้แน่นแล้วเอ่ยถามว่า "เกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่ เหตุใดจู่ๆ ท่านถึงหมดสติไป?"
จ้าวซินส่ายหน้าเบาๆ "ไม่เป็นไรหรอก ทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้ว และนี่อาจนับเป็นวาสนาที่ดีก็ได้"
ในขณะนั้น จ้าวซินสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณดั้งเดิมที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วอยู่ภายในผลไม้มหาเต๋า รอยยิ้มจางๆ จึงผุดขึ้นบนริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว
หยุนเซียวเข้าใจนิสัยของจ้าวซินดี เมื่อเห็นว่าเขาไม่อยากเล่าเรื่องนี้ เธอจึงไม่ได้ซักไซ้ต่อ
จ้าวซินหันมองจ้าวเจิ้งและจ้าวหลิงเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกาย แล้วเอ่ยขึ้นว่า "เด็กหญิงคนนี้ก้าวหน้าไปมากทีเดียว เกือบจะตามทันอาจารย์ของเธอแล้วละมั้ง"
หยุนเซียวกลอกตาใส่เขาเบาๆ "พูดจาอะไรเช่นนั้น?"