เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 471 อาณาจักรที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียว 7
"ดีมาก ดีมาก..."
ชิงหมิงทอดสายตาเหม่อมองไปยังความว่างเปล่า แสงศักดิ์สิทธิ์ในดวงตาค่อยๆ ริบหรี่ลงทีละน้อยจนแทบดับวูบ
จ้าวซินส่ายหน้าเบาๆ แล้วสะบัดฝ่ามือส่งเปลวไฟสีทองสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่ร่างของชิงหมิง
ร่างที่ซูบผอมเหี่ยวแห้งของชิงหมิงพลันถูกเปลวไฟโอบล้อม ก่อนจะสลายกลายเป็นเถ้าถ่านและปลิวหายไปในความว่างเปล่าอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา
เมื่อจัดการเรื่องของชิงหมิงเสร็จสิ้น จ้าวซินจึงเหลือบมองฝูงสิ่งมีชีวิตต่างแดนนับร้อยล้านตัวที่ลอยคว้างอยู่กลางความว่างเปล่า ครั้นเห็นว่าทั้งหมดกลายเป็นเพียงวัตถุไร้ชีวิตไปเสียแล้ว เขาก็ไม่คิดใส่ใจอีกต่อไป และเลือนร่างหายออกไปจากภายในโลงศพทันที
ทันทีที่จ้าวซินปรากฏตัวกลับออกมา หยุนเซียวก็รีบก้าวเข้ามาหาพร้อมเอ่ยถามด้วยความห่วงใยว่า "เป็นอย่างไรบ้าง?"
"ไม่เป็นไรแล้ว ชิงหมิงดับสูญไปแล้ว ส่วนพวกสิ่งมีชีวิตนอกเขตแดนเหล่านั้นก็ถูกจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว"