เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 454 ไม่ใช่สามัญสำนึกที่ดี
นับตั้งแต่เดินทางกลับมาครั้งล่าสุด ชิงหมิงก็ไม่เคยก้าวออกจากอาณาจักรชิงหมิงอีกเลย
ต่อให้มีผู้คนจากนรกสีฟ้าเดินทางกลับมาในภายหลัง พวกเขาก็น่าจะถูกครอบงำและกลืนกินไปในทันที
เขาไม่เคยล่วงรู้มาก่อนว่าจ้าวซินสามารถกลั่นพลังแห่งเต๋าซ่างได้
แต่ตอนนี้จ้าวซินมายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว พลังฝึกฝนก้าวไปถึงระดับสูงสุดครึ่งขั้น และยังต่อกรกับเขาได้โดยไม่เสียเปรียบ
ใครก็ตามที่มีสติสัมปชัญญะปกติย่อมมองออกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เห็นได้ชัดว่าพลังของเต๋าชางทำอะไรจ้าวซินไม่ได้เลย
ในเมื่อตอนนี้ชิงหมิงยังคิดจะใช้พลังเต๋าซางลอบเล่นงานจ้าวซิน มันก็เหมือนกับการโยนเงินทิ้งลงเหวชัดๆ
จ้าวซินมองชิงหมิงโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า ขณะที่ชิงหมิงเก็บสีหน้าแปลกประหลาดเอาไว้ แล้วจ้องจ้าวซินด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง