เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 447 ตั้งใจที่จะฝ่าฟัน
"แกร๊ก..."
หวนหยางดิ้นรนทุรนทุรายไม่หยุดหย่อน ภายใต้ความร้อนระอุแผดเผาของเปลวเพลิงสีทอง
"อ๊าก... จักรพรรดิฉิน ข้ามิได้มีความแค้นต่อท่าน เหตุใดท่านจึงปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้?" หวนหยางคำรามเสียงดัง ขณะเปลวเพลิงสีทองโหมกระหน่ำรอบกาย
จ้าวซินทอดสายตามองหวนหยาง แววตาฉายความลังเลวาบหนึ่ง ก่อนจะจางหายไปในพริบตา
แท้จริงแล้ว หวนหยางมิได้มีความแค้นฝังลึกต่อเขานัก แต่ใครใช้ให้ไปตกอยู่ในเงื้อมมือของคนผู้นั้นกันเล่า?
เดิมที จ้าวซินตั้งใจเพียงจะควบคุมตัวไว้อย่างคร่าว ๆ แล้วค่อยปล่อยไป
ทว่านับตั้งแต่หวนหยางถูกปราบปราม นอกจากจะต้องข่มพลังแห่งเต๋าในกายแล้ว ยังคอยสบประมาทดูหมิ่นจ้าวซินอยู่เสมอ
เขาย่อมต้องมีความแค้นฝังใจต่อจ้าวซิน ผนวกกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในยุคก่อนประวัติศาสตร์