กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417 เติมเชื้อไฟให้ลุกโชน
เมื่อทุกคนก้าวเข้ามาด้านในแล้ว เจี้ยนฉียังคงจ้องมองหงจุนด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้ ครั้นจ้าวซินเห็นดังนั้นก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง แม้เวลาจะล่วงเลยมานานหลายปี ความบาดหมางระหว่างเขากับหงจุนก็ได้คลี่คลายลงแล้ว แต่เขายังจำช่วงเวลาแห่งความหวาดกลัวและความวิตกกังวลที่เคยเผชิญได้แม่นยำ จึงแอบสมน้ำหน้าหงจุนอยู่ลึกๆ ที่ต้องมาตกอยู่ในสภาพพ่ายแพ้ยับเยินเช่นนี้ ส่วนสือเฉิน อิงกัว และหยางเหมยต่างคลี่ยิ้ม ท้ายที่สุด หงจุนสมควรได้รับชะตากรรมน่าเวทนาเช่นนี้แล้ว แม้จะมีไพ่ตายอยู่ในมือก็ตาม