กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 377 สายลมพัดโชย
ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะหายตกตะลึง บรรพบุรุษดวงดาวก็กล่าวต่อว่า "โลกของพวกท่านก็น่าจะอยู่ในภาคกลางใช่ไหม? ทีนี้หกอาณาจักรใหญ่ก็คงรีดไถบรรณาการจากแดนรอบนอกได้น้อยลงแล้ว"
"ขั้นถัดไป เพื่อป้องกันมิให้เหล่ามหาเทพสูบกลืนแก่นแท้ของโลกตนเอง พวกเขาอาจหันมาบีบให้พวกท่าน—ซึ่งเป็นโลกบริวารใต้บังคับบัญชา—ส่งมอบแก่นแท้แทน"
"สหายเต๋าทั้งหลาย พวกท่านควรเร่งออกไปเสาะหาเพิ่มเติม และกักตุนแก่นแท้แห่งฟ้าดินให้มากที่สุด มิเช่นนั้น คงต้องถูกดึงแก่นแท้จากโลกของพวกท่านเอง มาสนองความต้องการของพวกมันเป็นแน่"
"แม้ภาคกลางจะมีโลกแห่งความวุ่นวายไร้ขอบเขตมากกว่าแดนภายนอก แต่ลองคำนวณดูเถิดว่า พวกเขารวบรวมต้นกำเนิดแห่งฟ้าดินมานานเพียงใดแล้ว?"