เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 บรรพบุรุษมาถึง
เมื่อมองดูทั้งสี่คนที่เปี่ยมไปด้วยพลังและเจตจำนงอันแรงกล้า หงจุนเต๋าจู่แทบจะระงับความอิจฉาไว้ไม่อยู่
ตัวเขาเองก็อยากเข้าร่วมวงด้วยเช่นกัน นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง หากปล่อยให้หลุดลอยไป ไม่รู้ว่าอีกนานเท่าใดจึงจะมีโอกาสได้ประลองฝีมือกับผู้มีประสบการณ์โชกโชนเช่นนี้อีก
ใช่แล้ว ในสายตาของหงจุน เหล่าผู้บำเพ็ญที่เก่งกาจเหล่านั้นเป็นเพียงคู่ซ้อมชั้นดีเท่านั้น
แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องกลุ่มอำนาจ บรรพบุรุษ หรือวิกฤตการณ์ของโลกดั้งเดิมเลยแม้แต่น้อย
นับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นตัวตนในอนาคตของจ้าวซิน หงจุนก็แอบขบขันกับความกังวลที่เขามีต่อจ้าวซินและพวกพ้อง
ตั้งแต่ต้นจนจบ เขามั่นใจว่าโลกยุคดึกดำบรรพ์จะเป็นฝ่ายกำชัยชนะในท้ายที่สุด และความมั่นใจนั้นก็มาจากตัวตนในอนาคตนั่นเอง
จ้าวซินและคนอื่นๆ พะว้าพะวังว่าตัวตนในอนาคตอาจไม่ปรากฏกายออกมา เพราะไม่อาจควบคุมได้